Search

2.2 Współpraca w grupie

 

Znaczenie pracy zespołowej w miejscu pracy

Współpraca leży u podstaw dobrej pracy zespołowej, bez współpracy zespół nie będzie w stanie funkcjonować. Praca w grupie może zostać zdefiniowana jako czynność lub kilka powiązanych ze sobą czynności wykonywanych przez więcej niż jedną osobę aby osiągnąć wspólny cel.

Korzyści pracy w grupie

Szybsze uczenie się

Ludzie z reguły uczą się szybciej, kiedy pracują w grupie. Doświadczenie i wiedza starszych członków zespołu pomoże młodszym w szybszym zrozumieniu nowych konceptów. Ponadto, stanowi dodatkową korzyść ponieważ popełniasz mniej błędów w pracy.

Rozłożenie nakładu pracy

Zaletą pracy w grupie jest rozłożenie nakładu pracy pomiędzy wszystkich członków zespołu. Jeśli praca jest odpowiednio rozdzielona, możesz skupić się na jednej czynności aż zyskasz w niej wprawę i nie będziesz czuł się zestresowany.

Budowanie więzi

Ciągłe współdziałanie z członkami zespołu, wspólna praca przez cały dzień, wspólne posiłki, dzielenie smutków i radości pomaga w tworzeniu więzi i przyjaźni.

Zdrowa rywalizacja

Pomyśl o sytuacji, kiedy ludzie rywalizują ze sobą i próbują być lepsi od innych. W tym samym czasie pomagają sobie w pracy oraz osobistych trudnościach i problemach. Czy to nie byłoby wspaniałe! Jest to możliwe jeśli pracujesz w grupie.

Zwięksozna kreatywność

Pracując w grupie nigdy nie będziesz sam, inne osoby zawsze będą mogły podsunąć Ci dobre pomysły.
Sugestie i rady mogą pomóc w powstawaniu nowych pomysłów i zwiększyć twoją kreatywność.

Satysfakcja z pracy

Praca w grupie jest jednym z najważniejszych elementów wpływających na satysfakcję z pracy. Praca zespołowa podnosi wyniki oraz czyni pracę bardziej przyjemną.

Szybsze tempo pracy

Ponieważ wiele osób pracuje przy jednym projekcie i należycie wykonuje swoje zadania, tempo pracy wzrasta i zespół może ukończyć projekt dotrzymując wyznaczony termin.

Wyżej wymienione korzyści związane z pracą w grupie odnosiły się do samego zespołu. Ale praca w grupie przynosi jeszcze korzyści na poziomie organizacyjnym. Efektywna praca w grupie przynosi korzyść przedsiębiorstwu zwiększając produktywność pracowników, co jest ważne aby osiągać założone cele i wypełniać zobowiązania.

Jeśli jesteś uczestnikiem szkolenia, twój wykładowca przeprowadzi kilka zadań związanych z budowaniem zespołu.

Jeśli uczysz się samodzielnie, obejrzyj krótki film pokazujący jedno z takich zadań.

Teoria rozwoju grup Tuckmana

Formowanie – Docieranie – Normowanie – Realizacja – Zawieszenie

Bruce Tuckman opracował poniższy model w roku 1965.

Jest to jedna z najbardziej znanych teorii rozwoju grup i stanowi podstawę wielu późniejszych idei.

Teoria Tuckmana koncentruje się na sposobie wykonywania zadania przez grupę od momentu początkowego formowania się grupy aż po zakończenie projektu. Tuckman dodał później piąty etap; zawieszenie, który następuje po zakończeniu zadania.

Teorię Tuckmana można w szczególności zastosować do wyzwań związanych z budowaniem zespołu, ponieważ etapy są związane z zakończeniem jakiegokolwiek zadania podjętego przez grupę.

Zespoły są często zaangażowane w projekty trwające miesiące lub nawet lata i zrozumienie doświadczeń po ukończeniu zadania może być trudne.

Formowanie

Zespół zostaje zebrany i zadanie przydzielone. Może to być przyczyną przyjęcia nowego pracownika lub obecni pracownicy zostali przydzieleni do nowej drużyny.

Członkowie zespołu z reguły zachowują się niezależnie i chociaż mogą mieć dobrą wolę nie znają się na tyle aby ufać sobie nawzajem.

Czas jest poświęcony na planowanie, zbieranie informacji i budowanie więzi. Pracodawcy oczekują, że ten etap szybko się zakończy i szukają pracowników, którzy mają doświadczenie w pracy zespołowej aby przyśpieszyć jego zakończenie.

Docieranie

Zespół zaczyna pracę nad zadaniem przedstawiając swoje pomysły.

Różne pomysły mogą konkurować ze sobą. Jeśli ten etap jest źle zarządzany, może to wpłynąć negatywnie na drużynę i firmę. Związki pomiędzy członkami zespołu utworzą się lub zostaną zerwane w tej fazie.

W niektórych przypadkach zespół może utknąć w fazie docierania się.

Jeśli drużyna jest zbyt skupiona na kompromisie, może zgodzić się na plan, który będzie mniej skuteczny w ukończeniu zadania.

Ważne jest, aby drużyna miała silnego lidera w tej fazie, z reguły jest to manager lub kierownik.

Normowanie

Drużyna kończy etap docierania i wchodzi w fazę normowania.

Jest to ruch w stronę dobrych praktyk ponieważ zespoły uzgadniają zasady i wartości którymi będą się kierować.

W idealnej sytuacji, członkowie zespołu zaczęliby sobie ufać w tej fazie.

Lider drużyny może wycofać się w tej fazie ponieważ członkowie zespołu przyjmują większą odpowiedzialność.

Ryzykiem związanym z etapem normowania jest fakt, że drużyna staje się zadowolona i traci na kreatywności lub motywacji.

Realizacja

Nie wszystkim drużynom udaje się dotrwać do etapu realizacji, który cechuje się wysoką wydajnością.

Drużyny na tym etapie mają wysoki poziom niezależności, motywacji, wiedzy i kompetencji.

Decyzje są podejmowane wspólnie a różnice poglądów są oczekiwane, ponieważ komunikacja odbywa się z dużym szacunkiem.

Pracodawcy i kierownicy chcieliby aby pracownicy nieustannie pracowali w tej fazie ponieważ najwięcej daje firmie i morale drużyny.

Zawieszenie

To ostatni etap dodany przez Tuckmana, który oznacza zakończenie projektu i rozwiązanie zespołu.

Drużyny mogą być tworzone i rozwiązywane ale znajomość tego modelu może pomóc członkom zespołu zidentyfikować etap na którym jest dana grupa i rozpoznać zagrożenia z nim związane.

Warto zwrócić uwagę, że zespół może wrócić do innej fazy modelu jeśli przechodzi przez zmianę, np. zmiana członków drużyny, zmiana celów.

Jeśli do drużyny, która odnosi sukcesy dołącza nowy członek lub dotychczasowy członek ją opuszcza, drużyna powraca do etapu formowania.
Jeśli pomyślisz o czasie kiedy byłeś częścią drużyny, czy potrafisz wskazać etapy modelu Tuckmana? Jeśli obecnie pracujesz w grupie, na jakim etapie twój zespó


change text size

Sub Pages